جوارك مسكني يا ربّ العالمين . » « 1 » « پروردگارا گناهانم نور ايمان را از من سلب كرده و قدرت سخن گفتن را از من گرفته است از اين رو من حجّت و برهانى ندارم ، و من گرفتار رنج سختى هستم ؛ گروگان عملم قرار گرفته‌ام ؛ دربارهء گناهم سرگردانم و از مقصدم متحيّر و در بين راه مانده‌ام ، نفس خودم را در جايگاه گناهكاران خوار و ذليل و در جاى كسانى قرار داده‌ام كه بر نافرمانى تو گستاخى كرده‌اند و آنانى كه وعدهء تو را سبك شمرده‌اند . خداوندا پاك و منزهى تو ، با كدام جرأت ، بر تو گستاخى ورزيدم و به وسيلهء چه هلاكتى خود را تباه ساختم ! ! ( 1 ) مولاى من بر افتادن من رحم كن كه با تمام صورت به زمين خورده‌ام و بر لغزش پايم ترحّم فرما و با بردباريت بر نادانيم و با احسان و كرمت بر من ببخش زيرا كه من به گناه خود اقرار دارم و به خطاى خويش معترفم و اين دست و موى پيشانيم را در اختيار تو مىنهم و خود را براى كيفر كردارم با التماس و زارى تسليم مىنمايم بر موى سفيد و پايان رسيدن عمرم و نزديك شدن مرگم و ناتوانى و نيازمنديم و بر بيچارگيم رحم كن . مولاى من ! آنگاه بر من رحم كن كه نشان من از دنيا بريده شود و يادم در ميان مخلوقات محو شود ، و چون كسى كه از ياد رفته باشد جزو گروه فراموش‌شدگان باشم . مولاى من به من ترحّم نما در آن وقتى كه پيكرم دگرگون شود و حالم تغيير كند ، آن هنگامى كه بدنم بپوسد و اندامم از هم بپاشد و مفاصلم از هم بگسلد ، اى واى از غفلت و بىخبرى من از آنچه كه مورد بازخواست قرار مىگيرم ! مولاى من ! و بر من در وقت حشر و نشرم رحم كن ، و در آن روز موضع ايستادن مرا در ميان اولياء و دوستانت و جايگاهم را در جوار رحمت خويش قرار ده اى پروردگار عالميان . . . »

--> ( 1 ) صحيفهء سجّاديه : دعاى پنجاه و سوم .